Plan pociągu

Wagon I - 1939-1945 - Po II wojnie światowej

1 września 1939 roku agresja hitlerowskich Niemiec na Polskę wywołała II wojnę światową – wydarzenie będące jedną z największych tragedii ludzkości w XX wieku. W ciągu 6 lat swego trwania przyniosła ona ogromne straty materialne biorącym w niej udział państwom, a narodom – których losy splotły się z działaniami wojennymi – bezmiar cierpienia. Oprócz tysięcy ofiar i wielkich zniszczeń znaczącym skutkiem II wojny światowej były zatwierdzone przez ZSRR

Wagon II - 1945-1956 - Nowe życie na nowych terenach

Trzy konferencje wielkich mocarstw mające ustalić powojenny ład na świecie zadecydowały o utracie przez nasz kraj zw. Kresów Wschodnich na rzecz ZSRR i o przyznaniu Polsce rekompensaty terytorialnej (kosztem Niemiec) w postaci Ziem Zachodnich. Przesiedlona na (jak głosiła propaganda komunistyczna) „Ziemie Odzyskane”, ludność polska musiała odnaleźć się na nowo przyłączonych terenach. Przywożąc z różnych stron własne tradycje i kulturę, stworzyła swoisty tygiel. Za przyzwoleniem państw zachodnich Polska dostała się także do strefy wpływów Związku Radzieckiego, który wprowadził w naszym kraju bezwzględne rządy komunistów, tępiących głównie działaczy niepodległościowych

Wagon III - 1956-1976 - Od „odwilży” do czerwca ‘76

Po śmierci Stalina represje władz komunistycznych początkowo osłabły, jednak nadzieje na większą odwilż okazały się płonne. W Polsce jest to więc okres rosnącego buntu społeczeństwa przeciw władzom, które nierzadko brutalnie reagowały a te wystąpienia. Duże wsparcie opierającemu się społeczeństwu dawał Kościół. Lata te zapisały się jednak w historii Ziem Zachodnich również jako owocny czas odbudowy ze zniszczeń wojennych oraz rozwoju gospodarczego, kulturalnego naukowego, a organizowane na tych terenach imprezy, takie jak Wratislavia Cantans czy Festiwal Chopinowski, zyskały światową renomę

Wagon IV - 1976-1989 - Ziemie niepokorne

W całym kraju rosło niezadowolenie z panującego systemu komunistycznego. Nasilały się działania opozycyjne, które szczególnie silny wyraz przybierały na terenach Ziem Zachodnich. Obok tradycyjnych już metod wyrażania buntu, jakimi były strajki, pojawiły się również różne niekonwencjonalne formy, których przykładem może być choćby działalność „Majora” Frydrycha i jego Pomarańczowej Alternatywy czy Ruchu „Wolność i Pokój”. Rosnące w siłę „Solidarność” i opór społeczeństwa były tak silne, że ani pacyfikacje strajków, ani wprowadzenie stanu wojennego nie zdołały ustrzec władzy przed nieuchronnym upadkiem komunizmu w 1989 roku

Wagon V - 1989-2007 - Dzisiejsze oblicze Ziem Zachodnich

Ostatnie kilkanaście lat to okres dynamicznego rozwoju dla Ziem Zachodnich. Prężnie rozwijająca się gospodarka tych terenów przyciąga zagranicznych inwestorów, a otwartość umysłów i serc ich mieszkańców skutkuje rozwojem życia naukowego i kulturalnego. Nawet tak tragiczne wydarzenie, jakim była powódź w 1997 roku, nie zniweczyło dorobku, na który pracowały pokolenia. Przeciwnie – powódź udowodniła, jak wielkie jest poczucie lokalnej tożsamości wśród zamieszkujących te ziemie potomków powojennych przesiedleńców

Wagon VI - Świadkowie historii

Podstawę wystawy stanowią relacje ludzi, zwykłych obywateli, którzy byli świadkami bądź współuczestniczyli w ważnych wydarzeniach, mających miejsce na terenach zachodniej Polski w ostatnich dziesięcioleciach. Dlatego ważnym elementem działalności Ośrodka jest program zbierania świadectw, polegający na dotarciu do osób, które mogą podzielić się swoją historią, i spisaniu ich relacji